تعرفه تلفن ثابت که تاکنون برای هر پالس مکالمه مبلغ ۴۴/۷ ریال بود هم اکنون به ۵۱/۰۳ ریال رسیده است که این تغییر قیمت براساس ابلاغیه شورای رقابت و هماهنگی با مسوولان وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات انجام شده است.

به گفته داوود زاعیان نرخ‌های جدید از ابتدای اسفندماه سال گذشته در قبوض مشترکان اعمال و محاسبه می‌شوند و هم اکنون تعرفه‌های جدید برای مشترکان تلفن ثابت در حال محاسبه است.

تعرفه‌های تلفن ثابت آخرین بار در سال ۸۳ اصلاح و تغییر کرده و از از آن زمان به بعد بدون تغییر مانده است و کشورمان در ITU از نظر رتبه‌بندی تعرفه تلفن ثابت به عنوان ارزان‌ترین کشور از نظر مبلغ تعرفه مکالمات تلفن ثابت شناخته شده است.

در صفحه نمایش بزرگ Galaxy Note ۱۰.۱ با عملکرد دوگانه موسوم به multi screen بهینه سازی فوق العاده ای در تقسیم فضا بین کاربری های مختلف سرگرمی و کار صورت می پذیرد؛ با این قابلیت امکان انجام یک Multitasking واقعی با در کنار هم قرار دادن صفحات وب، ویدئوها و یا دیگر اپلیکیشن ها در کنار یکدیگر در یک صفحه در حین نوشتن متن یا کشیدن یک طرح در همان صفحه امکان پذیر است.

S Note از جمله ابزارهای ارائه شده به همراه Galaxy Note ۱۰.۱ است که به کمک آن ترکیب نوشته ها و طرح های گوناگون با محتوای وب، تصاویر و یا دیگر گزینه های دیجیتال برای ساخت یک Storyboard دلخواه بصورت کاملا آزادانه صورت می پذیرد.

پشتیبانی از تمپلت های متفاوت در موقعیت های گوناگون وبهینه سازی طراح های هندسی کشیده شده با دست با کمک عملکرد Shape Match از جمله دیگر نکات مثبت قابل ذکر در این قسمت است.

استفاده از Galaxy Note ۱۰.۱ در پروسه آمورش از دیگر جنبه های مهم کاربری این تبلت جدید است جاییکه با امکان تماشای محتوای تدریس بصورت ویدئوی Live Stream، قابلیت ارائه نظر و کامنت گذاری در لحظه برای دانشجویان توسط S Note فراهم می شود امکان جست وجو در اینترنت در حین نوت برداری، خواندن یک eBook همراه با حاشیه نویسی و استفاده از قابلیت Formula Match برای تصحیح و دیجیتالی نمودن فرمول های نوشته شده با S Pen از دیگر قابلیت های Galaxy Note در امر آموزش است.

امکان تولید و ویرایش تصاویر درست همانند یک PC واقعی با کمک برنامه های Adobe Photoshop Touch و Adobe Ideas در Galaxy Note در دسترس کاربران قرار دارد دو برنامه ای که هر دو برای استفاده از S Pen بهینه سازی شده و بصورت پیش فرض در Galaxy Note ۱۰.۱ ارائه می شوند؛ در برنامه Photoshop Touch امکان تغییر در تصاویر و ترکیب آنها در لایه های گوناگون، اعمال گزینه های ویرایشی و استفاده از افکت های حرفه ای با ابزارهای استاندارد فتوشاپارائه می شود و Adobe Ideas نیز ابزاری حرفه ای برای طراحی و ثبت ایده های طلائی کاربران با برخورداری از theme های رنگی متفاوت و قابلیت import تصاویر است.

کارائی Galaxy Note ۱۰.۱ با برخورداری از صفحه نمایش بزرگ با کیفیت و عملکرد فوق العاده در سطح بسیار بالایی جای می گیرد. ترکیب فرآیندهای دستی نوشتاری بروی صفحه با طیف وسیعی از محتوای نوشتاری دیجیتال نقش موثری در افزایش میزان خلاقیت کاربران ایفا می کنند.

این سخنان JK Shin ریاست بخش IT و ارتباطات موبایلی شرکت سامسونگ است که در ادامه از Galaxy Note ۱۰.۱ بعنوان نشانی از تعهد سامسونگ در گسترش هرچه بیشتر کاربری های موبایلی و همکاری نزدیک این برند با شرکای بزرگی همچون Adobe در ایجاد تجربه ای فوق العاده برای کاربران در جهت خلاقیت هرچه بیشتر و بیان نظرات و عقاید خود در قالبی جدید یاد نمود.

در Galaxy Note ۱۰.۱ از نسخه چهارم سیستم عامل اندروید و پردازنده دو هسته ای ۱.۴ گیگاهرتزی در کنار اتصال پر سرعت HSPA+ استفاده شده است که علاوه بر تجربه تصویری فوق العاده در پخش محتوای تصویری با وضوح Full HD امکان پشتیبانی همه جانبه از پروسه مولتی تسکینگ و مرور سریع صفحات وب را فراهم می آورد.

قلم ابتکاری S Pen بعنوان پیشرفته ترین ابزار قلمی ورود اطلاعات با تکیه بر امکاناتی همچون قابلیت تشخیص میزان فشار وارده، دقت فوق العاده و کنترل در حین نوشتن یا ویرایش متن از تطابق کاملی با اپلیکیشن های درونی دستگاه برخوردار بوده و تجربه نوشتن با یک قلم آنالوگ را بروی یک دستگاه دیجیتال ایجاد می کند.

در این میان شبکه ملی اطلاعات به عنوان پروژه عظیم ملی در این حوزه یکی از پرابهام‌ترین و سوال‌انگیزترین پروژه‌ها نیز به شمار می‌رود. بسیاری از مردم می‌خواهند بدانند در صورت راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات در کشور چه اتفاقی برای سیستم‌های ارتباطی مبتنی بر فناوری اطلاعات در کشور خواهد افتاد.

در این رابطه با علی حکیم جوادی، معاون وزیر ارتباطات و رئیس سازمان فناوری اطلاعات گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید. وی در این مصاحبه به ابهامات مربوط به شبکه ملی اطلاعات و رابطه آن با اینترنت جهانی نیز توضیح می‌دهد.

موضوعی که برای بسیاری سوال است را مطرح کنیم و آن این که آیا بعد از راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات اینترنت جهانی قطع می‌شود یا نه؟

حقیقتاً نمی‌دانم چرا این سوال در سطح جامعه ما طرح می‌شود. شبکه ملی اطلاعات قرار است دسترسی مردم را به اطلاعات مورد نیاز خودشان فراهم کند. این دسترسی از ۲ جنس است؛ یکسری اطلاعات داخلی است که در داخل تولید و نگهداری می‌شود و در داخل نیز دسترسی به آن باید براحتی امکان‌پذیر باشد، نوع دوم اطلاعات خارجی است که ممکن است در داخل کشور تولید نشود، اما مورد نیاز مردم است و از طریق اینترنت تأمین می‌شود. بنابراین شبکه ملی اطلاعات شبکه‌ای است داخلی که دسترسی داخلی را با سرعت، اطمینان و امنیت بالا ممکن می‌کند ولی در صورت نیاز به اینترنت هم این امکان وجود دارد و اصلاً قرار نیست که ما اینترنت را قطع کنیم بلکه تقویتش خواهیم کرد و این دو مقوله کاملاً از هم تفکیک‌شده و هیچ نوع تضادی با هم ندارد. منتها به لحاظ اقتصادی اگر یک مسیر کوتاه‌تری با قیمت و هزینه کمتری موجود باشد منطق حکم می‌کند که از آن استفاده کنیم.

بنابراین در معماری که در شبکه ملی اطلاعات انجام دادیم برای آحاد مردم، هم امکان دسترسی به شبکه‌های داخلی وجود دارد و هم امکان دسترسی به اینترنت.

یکی از موضوعاتی که منتقدان مطرح می‌کنند این است که شبکه ملی اطلاعات واسط مردم و اینترنت جهانی خواهد بود، به لحاظ همین ساختار حداقل پیامد راه‌اندازی این شبکه، آن خواهد بود که کیفیت اینترنت از وضعیت فعلی باز هم افول خواهد کرد. این را چطور پاسخ می‌دهید؟

خیر اصلاً به این شکل نیست. این شبکه‌ها کاملاً از هم تفکیک‌شده و عملاً جداسازی به این شکل خواهد بود که اگر نیاز بود کاربر به یک شبکه داخلی ارتباط داشته باشد از یک مسیر دیگری این ارتباط با یک شبکه داخلی برقرار شود و اگر نیاز به اینترنت بود از یک مسیر دیگر.

می‌خواهم این‌طور عرض کنم که موضوع بالعکس است یعنی با این کار کیفیت اینترنت را افزایش خواهیم داد و این مورد تأکید جدی آقای وزیر است که ما بتوانیم به ارائه‌دهندگان سرویس‌ها و خدمات اینترنتی کنترل داشته باشیم. آقای وزیر هم گروهی را صرفا و تخصصا مامور رسیدگی و نظارت بر کیفیت اینترنت کرده‌اند.

پس این اختلال‌ها و تغییراتی که به ملی شدن اینترنت ارتباط داده شد، تکذیب می‌کنید؟

صددرصد تکذیب می‌کنم اینها ارتباطی باهم ندارند. اتفاقاً یکی از الزامات ما در طراحی شبکه ملی اطلاعات این است که کاربران بدون این‌که کوچک‌ترین تغییری را احساس کنند این طرح اجرا شود. بنابراین ممکن است بعضی اختلالات باتوجه به توسعه برخی از حوزه‌ها در مخابرات و اپراتورها باشد اما در نهایت ارتباطی با شبکه ملی ارتباطات و راه‌اندازی آن ندارد.

شما از اینترنت جهانی چه استفاده‌ای می‌کنید؟

من خیلی از اطلاعاتی که نیاز دارم، از طریق اینترنت دریافت می‌کنم و ما هنوز ایمیل‌هایمان را از طریق اینترنت انجام می‌دهیم.

شما از چه ایمیلی استفاده می‌کنید؟

ایمیل سازمانی مربوط به سازمان خودمان ITC.ir.

از جیمیل و یاهو و امثال آنها استفاده نمی‌کنید؟

نه هرگز استفاده نکردم.

از گوگل استفاده می‌کنید؟

بله. از گوگل استفاده می‌کنم.

طبق آماری که من جمع‌آوری کردم حدود ۱۳پروژه رسمی در دانشگاه‌ها برای تهیه موتور جستجوی بومی تعریف و تمام شده است که نتیجه خاصی هم نداشته. این را شما درست می‌دانید؟

اتفاقاً خوب است. من این را به فال نیک می‌گیرم. یک روزی بعضی از موضوعات را می‌گفتند که ما در کشور توان آن را نداریم و امکان انجام آن نیست، البته این آماری که شما می‌فرمایید را من ندارم ولی حداقل در دو سه مورد ما داریم اقدام می‌کنیم و قراردادهایی را داریم با دانشگاه‌ها مراکز تحقیقاتی و پژوهشگران و شرکت‌های فناور که این کار را انجام می‌دهیم، هدفش هم این است که ما برسیم به یک موتور جستجو با یک کیفیت معقول. پس قطعاً باید از تمام توان کشور استفاده کنیم و بین دست‌اندرکاران این حوزه رقابت ایجاد کنیم تا بتوانیم از موتور جستجوی بومی به عنوان یک محصول قابل استفاده در شبکه ملی اطلاعات بهره ببریم. وقتی به این ایده‌آل برسیم به هیچ‌وجه از موتور جستجوی دیگری در شبکه ملی اطلاعات بهره نمی‌بریم.

یعنی استفاده از سایر موتورهای جستجو قرار است در این شبکه قطع شود؟

خیر، اصلا این‌طور نیست. مثل خیلی جاهای دیگر دنیا، شما کشور چین را بررسی بفرمایید در رتبه‌بندی دسترسی اینترنت گوگل رتبه اول را ندارد، متاسفانه کشور ما جزو معدود کشورهایی است که بیشترین دسترسی از این‌ طریق انجام می‌شده و می‌شود، بنابراین با ایجاد یک موتور جستجوی بومی ما می‌خواهیم این معادله را تغییر دهیم، مردم قطعا سعی خواهند کرد از آن استفاده کنند.

آیا استفاده از موتور جستجوی بومی یا خارجی برای مردم انتخابی خواهد بود؟

بله. صد درصد.

یعنی هیچ وقت هیچ اجباری در استفاده از آن نیست؟

به هیچ‌وجه در هیچ موردی ما اجبار استفاده خاص نداریم. ولی واقعیت این است که ما باید در جهت فرهنگسازی و آموزش به مردم حرکت جدی کنیم. اگر مردم بدانند که در ورای موتورهای جستجو چه موضوعاتی نهفته است خودشان قطعا تلاش خواهند کرد که از موتور جستجوی امن‌تر، ایمن‌تر و بهتر استفاده کنند. موضوعات امنیتی و حریم خصوصی این سرویس‌دهندگان برای بسیاری از کشورها معضل شده است و ما تنها کشوری نیستیم که به این موضوع فکر کرده است.

لزوم انجام این پروژه از ابتدا چه بود؟

این یک الزام قانونی است. در ماده ۴۶ قانون پنجم توسعه تکلیف شد که این شبکه به این شکل باید ایجاد شود و بنابراین وزارت ارتباطات در زمینه توسعه شبکه برای ارتقای کیفیت این طرح را آغاز کرد. بعد از راه‌اندازی شبکه خواهید دید با استفاده از حداکثر منابع داخلی مدل جدید در ارتباطات کشور شکل خواهد گرفت.

آیا تاثیری فراتر از توسعه شبکه نیز برای این طرح پیش‌بینی شده است؟

یکی از محاسن شبکه ملی اطلاعات این خواهد بود که رونق جدی در حوزه فناوری اطلاعات کشور ایجاد خواهد شد و به‌عنوان مثال میزبانی‌ها قطعاً به داخل کشور منتقل و مراکز داده از رونق خاصی برخوردار خواهد شد. از طرف دیگر تولیدکنندگان محتوا با توجه به زیرساخت‌های ارتباطی و اطلاعاتی که برایشان مهیا خواهد شد ساماندهی و مدیریت می‌شوند که حتما تعدادشان افزایش خواهد یافت و به‌گونه‌ای ما سهم بیشتری را در تولید محتوا در جهان خواهیم داشت.

بنابراین ملاحظه می‌فرمایید که این پروژه به نام یک پروژه ملی شاید یکی از پروژه‌هایی است که اگر خوب به آن پرداخته شود فواید و مزایای بسیار زیادی را در کشور به همراه خواهد داشت. حالا در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی می‌توان به این مزایا پرداخت و ابعاد مختلف آن را دید. پس شبکه ملی اطلاعات با این هدف در قانون برنامه پنجم دیده شده و ان‌شاءالله در حال عملیاتی شدن است.

این پروژه از چه زمانی به صورت عملیاتی شروع شد و الان در چه مقطعی است؟

خوشبختانه یکی از پروژه‌هایی است که در آغاز سال اول برنامه پنجم یعنی از ابتدای سال ۹۰ هم فاز عملیاتی‌اش آغاز شد و هم فاز مطالعاتی‌اش که از قبل شروع شده بود تکمیل‌تر شد. هم‌اکنون در کشور شبکه‌های زیادی در حال شکل‌گیری است که اینها شبکه‌های اختصاصی دستگاه‌ها بوده و با شبکه‌هایی مثل شبکه مدارس و شبکه علمی و بسیاری از شبکه‌هایی که روزانه با آنها مواجه هستیم ترکیب خواهد شد. با درخواست‌های زیادی که از دستگاه‌های مختلف داشته و داریم خیلی به سرعت وارد فاز عملیاتی شدیم و با شکل‌گیری مراکز داده در استان‌ها این زیرساختاهای اطلاعاتی هم در حال شکل‌گیری است.

آیا انجام پروژه طبق برنامه زمان‌بندی است؟

بله. جزو پروژه‌هایی است که مطابق برنامه زمان‌بندی کارهایش انجام می‌شود.

پروژه‌های شبیه این قبلا هم مطرح بود. آیا این پروژه ادامه همان موارد قبلی است؟

سال‌های قبل با این مفهومی که امروز هست مطرح نبوده. این پروژه با این مدل که در حال پیاده‌سازی است در حقیقت جداسازی شبکه‌های داخلی است. این پروژه اختصاصی بعد از آن که در قانون برنامه پنجم به صورت مفصل با جزییات بیشتر مطرح شد عملیاتی گردید. در ماده ۴۶ به تفصیل درباره آن پرداخته شده و ما همان را سعی کردیم که پردازش کنیم و نهایتا معماری و راهکار برآمده از آن چیزی است که در قانون برنامه پنجم دیده شده است.

از زیرساخت قبلی استفاده شده یا زیرساخت جدیدی برایش تهیه شده است؟

یکی از ویژگی‌های طرح این است که ما سعی خواهیم کرد از تمامی امکانات موجود کشور استفاده کنیم. یعنی از شرکت‌های مخابراتی و حتی از شرکت‌های خصوصی PAP و تمام سرویس‌دهنده‌های موجود استفاده خواهیم کرد و به تبع آن اگر در آینده احساس شود که نیاز به گسترش دارد شرکت‌های موجود بتوانند این را گسترش دهند و حتی اگر لازم باشد رقبای جدید با توجه به نیاز جامعه وارد شوند.

این توسعه براساس کدام شاخصه انجام می‌شود؟

یکی از شاخصه‌های چهارده‌گانه این است که ۶۰ درصد خانوارها به پهنای باند مناسب دسترسی داشته باشند، لذا ما توسعه با استفاده از امکانات موجود و ایجاد امکانات جدید را کاملا احساس کرده و دنبال می‌کنیم.

پروژه فیبررسانی به خانه‌ها یا همان FTTX بخشی از این پروژه بود؟

فیبررسانی به منازل هم یکی از آن پروژه‌هاست که امکان دسترسی را افزایش می‌دهد، اما ما منتظر پیاده‌سازی پروژه جدید نخواهیم بود و از همین امکانات موجود حداکثر بهره‌برداری را می‌کنیم چراکه فکر می‌کنیم اینها منابع ملی هستند و باید مورد استفاده قرار بگیرند.

هزینه این پروژه چقدر برآورد می‌شود؟

برآورد هزینه با توجه به این که اینها با امکانات موجود انجام می‌شود تا این مقطع انجام نشده ولی در درازمدت با توجه به توسعه و گسترش آن عدد قابل توجهی باید صرف شود.

وقتی زیرساخت‌ها را توسعه می‌دهیم در کشور نیاز به پهنای باند بیشتری داریم؛ چه در لایه زیرساخت چه در لایه دسترسی. به عنوان مثال امروز شرکت زیرساخت تا ۴۰۰ گیگابیت پهنای باند در ثانیه را تأمین کرده و با توجه به نیازی که در استان‌ها و شرکت‌های مخابراتی احساس می‌شود آن را هر روز افزایش می‌دهد.

ما هم بیشتر مدل حاکمیتی را پیاده‌سازی می‌کنیم و برای نیازهایی که بخش‌های حاکمیتی و دولتی دارند در مراکز داده سرمایه‌گذاری کرده‌ایم، اما در آینده بخش‌های خصوصی بیشتر وارد خواهند شد و سرویس‌هایشان را ارائه خواهند داد. همه اینها که انجام شود قطعا با توجه به ایجاد این زیرساخت‌ها نیاز به سرمایه‌گذاری در لایه کاربردها خواهد بود که نیاز بشدت بالاست و برآورد اولیه‌ای حاکی از این است که ما سالانه شاید بین ۲ تا ۳ هزار میلیارد تومان نیاز داریم که هزینه این بخش شود. اما به آن معنی نیست که دولت قرار است توسعه زیرساختی انجام دهد بلکه دولت قرار است زیرساخت‌هایی ایجاد کند و وقتی زیرساخت‌ها ایجاد شود سرمایه‌گذاران بخش خصوصی روی این شاهراه‌ها قرار خواهند گرفت.

به جواب نرسیدم. می‌خواهم واضح‌تر بدانم بودجه و هزینه این شبکه چقدر است؟

با توجه به این که این پروژه در جهت اهداف وزارتخانه بوده از سال‌های قبل یک برنامه‌ای را خود وزارت تدارک دیده و هزینه می‌کند، ازجمله دیتاسنترها و توسعه شبکه. وزارت ارتباطات هم‌اکنون بودجه‌ای را در حال تهیه و آماده دارد که طبق برنامه‌ریزی‌های وزارتخانه به معاونت برنامه‌ریزی ریاست جمهوری ارائه خواهد کرد و قطعا در آنجا برای شبکه ملی اطلاعات بودجه خاصی پیش‌بینی شده است. البته این بودجه تمام بودجه شبکه ملی اطلاعات نیست بلکه این یک بخشی از هزینه‌ای است که شبکه ملی اطلاعات نیاز دارد. بخش عمده هزینه بستگی به سرعت توسعه آن دارد و عددی که عرض کردم سالانه ۲ تا ۳۰۰۰ میلیارد تومان عددی است که در یک مقطع نیازسنجی شده و این برآورد باید برای کل کشور انجام شود تا نهایتا هزینه مشخص شود.

در طرح تجاری یا حداقل طرح توجیهی این کار هزینه آن تعیین نشده است؟

در این حالت نگاهمان نگاه تجاری نیست که بشود هزینه‌ای برای آن در نظر داشت. ممکن است پروژه FTTX و شبکه ملی اطلاعات را بخواهید با هم یکی بگیرید در حالی که این طور نیست، چون اصولا موضوع به شکل اپراتوری مطرح نشده و در مورد شبکه ملی اطلاعات قطعا یک حساب اقتصادی کردیم منتها این شبکه یک راه‌حل ملی است که می‌تواند زیرساخت‌های مورد نیاز را برای گسترش فناوری اطلاعات در کشور ایجاد کند و به نوعی تغییر آرایش امکانات موجود است و نه ایجاد یک کار جدید.

این شبکه چه وقتی راه‌اندازی خواهد شد؟

این شبکه راه‌اندازی‌اش به صورت فازبندی خواهد بود، هر شبکه جدیدی که شکل می‌گیرد در واقع یکی از حلقه‌های شبکه ملی اطلاعاتی شکل می‌گیرد که با تکمیل این بسترها زیرساختی که مورد نیاز است به سرعت مهیا می‌شود.

زمان‌بندی ندارید؟

تا پایان امسال بخش عمده‌ای از این کار انجام خواهد گرفت ولی بخش‌های دیگر کار برمی‌گردد به سازمان‌ها و نهادهای دیگر که بتوانند به سرعت خودشان را آماده کنند و سامانه‌های مورد نیازشان را روی این شبکه گسترش دهند. هدف ما این است که ان‌شاءالله تا پایان برنامه پنجم به اهداف از پیش تعیین شده شبکه ملی اطلاعات برسیم.

تاثیرات اولیه اجتماعی این کاربردها را چه زمان می‌توان دید؟

همین امروز هم می‌توانیم ببینیم. بعنوان مثال فرض بفرمایید شبکه امور مالیاتی ما بیاید روی این شبکه ملی اطلاعات قرار بگیرد، خب این نشان می‌دهد ما بحث شفاف‌سازی را خواهیم داشت. امروز خیلی از موضوعات که متاثر از فناوری اطلاعات است به دلیل گستردگی در جامعه کاملا مشهود شده است.

یعنی موارد جاری را جزو این طرح حساب کردید؟

ما نیامدیم آنها را به صورت مجزا ببینیم وقتی قرار است در پایان برنامه پنجم ۳۰ درصد از آموزش‌ها الکترونیک ارائه بشود آن‌وقت شما ملاحظه خواهید کرد که این طرح چه تاثیری دارد. برای مثال امروز وقتی بحث دورکاری را مطرح می‌کنیم قطعات تردد را باید به حداقل برسانیم یا کمتر کنیم یا وقتی راجع به پرداخت الکترونیکی صحبت می‌کنید در پایان برنامه باید ۸۰ درصد پول در گردش در جامعه به صورت الکترونیکی باشد که این امر تاثیر اجتماعی‌اش کاملا مشخص است. امروز مردم برای دریافت وجه کمتر به بانک مراجعه می‌کنند و استفاده از ابزار الکترونیک به اندازه لازم گسترده شده است. من در یک جمله عرض کنم فناوری اطلاعات هم باعث افزایش رفاه در سطح جامعه می‌شود و هم خود یکی از دستاوردهاست و به طور کلی شکل و زندگی انسانی آدم را تغییر می‌دهد.

سوال را این‌طور مطرح می‌کنم که کاربردهای عملی این شبکه را مردم چه زمانی می‌بینند؟ یعنی وقتی ما از این شبکه استفاده می‌کنیم متوجه بشویم که اینترنت نیست و شبکه داخل کشور است. این تفاوت را چه زمانی عموم جامعه احساس خواهند کرد؟

یک موضوعی که خیلی جدی خواهد بود و ما داریم حمایت می‌کنیم و در اکثر استان‌ها هم روی آن کار می‌کنیم این است که دستگاه‌ها باید خدمات الکترونیک‌شان را مرتب توسعه بدهند اولین بحثش هم ایجاد درگاه است. امروز استانی نیست که یک پورتال و یک درگاه برای معرفی خدماتش نداشته باشد، در بعضی از استان‌ها تعداد این خدمات در حال افزایش است. ما امروز در سایت Iran.ir خودمان بیشتر از ۱۷۰۰ خدمت را معرفی می‌کنیم خیلی از این خدمات از طریق این شبکه قابل دسترسی خواهد بود و از وقتی که فرد برای دریافت خدمات دیگر نیاز نداشته باشد مراجعه حضوری کند عملا می‌توان گفت این کار شروع شده و روز به روز گسترش خواهد یافت.

امروز خوشبختانه یک رقابت خیلی جدی بین دستگاه‌ها و استان‌ها برای تالیف خدمات بیشتر به وجود آمده و خیلی به سرعت دارد رشد پیدا می‌کند. ما امیدواریم ان‌شاءالله در پایان برنامه پنجم طبق برآوردمان بیش از ۲۰۰۰ خدمت مختلف را در اختیار مردم قرار دهیم.

البته چیزی که در نهادها و سازمان‌ها دیده می‌شود این است که علاقه‌ای به زیرمجموعه شدن ندارند و می‌خواهند با بودجه مستقل برای خودشان شبکه تشکیل داده و از سایرین دور باشند. نمونه آن شهرداری و سایر ارگان‌هاست.

براساس الزام قانونی شبکه آنها باید آمادگی را داشته باشند که وارد شبکه ملی شود و آنها باید به این شبکه اعتماد کنند.

غیر از یکسری بخش‌ها که اجبارا وارد این شبکه می‌شوند و نظارت خیلی مستقیم‌تری به آنهاست، دستگاه‌های عمومی‌تر مانند آموزش و پرورش یا آموزش عالی براساس قوانین داخلی مقاومت می‌کنند. برای آنها مشوق یا اجباری دارید؟

خوشبختانه روند تکنولوژی همه ما را به سمت شبکه‌ای‌شدن پیش برده و فکر نمی‌کنم دستگاهی را پیدا کنید که بین مراکز و ادارات تابع خودش شبکه برقرار نکرده باشد، چراکه شبکه سرعت را افزایش و هزینه‌ها را کاهش می‌دهد و از همه مهم‌تر شفاف‌سازی خواهد کرد. فکر می‌کنم همه علاقه‌مند هستند که به این سمت پیش بروند و دستگاه‌ها علاقه‌مندند که بسیاری از خدماتشان را از طریق این شبکه‌ها به مردم ارائه بدهند. اصلا قرار نیست که دستگاه‌ها زیرمجموعه جایی باشند.

یک سوالی که می‌خواهم به عنوان کارشناس پاسخ دهید و نه به عنوان یک مدیر دولتی این است که آیا موازی‌کاری و ضعف مدیریت‌های کلان در پروژه‌های ملی این حوزه را قبول دارید یا نه؟

خیر. ممکن است در حوزه‌های دیگر این اتفاق افتاده باشد ولی در سال‌های اخیر با همگرایی‌هایی که بین مجموعه‌های مختلف ایجاد شده چه شوراهای مختلف که در این حوزه وجود داشته و چه دستگاه‌ها و نهادهایی که در این سیستم کار می‌کردند ساماندهی شدند و کارگروه مدیریت فاوا در دولت برای همین ایجاد شده که یک سازماندهی را در پروژه‌های بزرگ ملی انجام دهد اما به هر حال در همه دنیا این فناوری جدید است و عطش برای رشد بیش از اندازه در خیلی از جاهای دنیا ممکن است باعث شود این اتفاق افتاده باشد از طرفی این فناوری فرابخشی است و ممکن است برخی دستگاه‌ها همکاری لازم را نکنند، اما قانون اختیارات وزارت ارتباطات را با ۱۳ بند کاملا مشخص کرده است که وظیفه و اختیارات دولتی این وزارتخانه چیست.

با وجود همین قانون باز موازی‌کاری‌های زیادی دیده می‌شود و در هر سازمانی با بودجه‌های رسمی و دولتی و بودجه‌های خاص خودش این شبکه‌ها ایجاد می‌شوند و هر اداره و نهادی مستقلا برای خود پورتال تهیه می‌کند، تا جایی که پورتال‌سازی در کشور ما شده است شغلی که خریداری جز دولتی‌ها ندارد. این به نظر شما موازی‌کاری و ضعف نیست؟

اینها را موازی‌کاری نمی‌دانم. هر سازمانی بسته به نیاز خودش ممکن است تعدادی پروژه تعریف کرده و انجام دهد ما خوشحال می‌شویم این صنعت فعال شود و رقابتی بین تولیدکنندگان ایجاد شود. هر سازمانی هم که قرار باشد پروژه‌ای را آغاز کند اگر بخش دولتی باشد که قطعا باید از مسیر خاص خودش عبور کند و مجوزهای خاص خودش را بگیرد که در آنجا یک نظارت و کنترلی وجود دارد بخصوص اگر پروژه پورتال باشد و اگر قرار باشد پروژه بزرگ ملی شکل بگیرد در کمیته‌هایی که وجود دارد و همین‌طور در کمیسیون بخش خاص خودش صحبت می‌شود، بنابراین اینها مدیریت می‌شود شاید در گذشته این موازی‌کاری رخ می‌داد، اما امروز خوشبختانه به سمت مدیریت‌شدن دارد پیش می‌رود.

سایت‌های دولتی را کاربردی و مفید می‌بینید؟

بله، قطعا. البته شاید سایت‌های دولتی در ابتدای کار باشند و روز به روز سایت‌ها و پورتال‌های خودشان را توسعه می‌دهند، اما یکی از پارامترهایی که بشود تشخیص داد سایت‌ها موفق هستند یا نه از تعداد بازدیدکننده‌های این سایت‌ها مشخص است که در حال کنترل هستند. استانداردهایی هم برای این سایت‌ها در حال تدوین داریم که آماده و ابلاغ خواهد شد.

یعنی همه سایت‌های دولتی طبق یک استاندارد خاصی ایجاد می‌شوند؟

به هر حال وقتی صحبت از یک سایت دولتی می‌کنیم، قطعا باید از یک استانداردهایی برخوردار باشد. قبلا هم تعریف شده بود و این استانداردها برای این‌که بیشترین استفاده را به کاربر و بازدیدکننده خودش بدهد و مفید باشد دارد تکمیل می‌شود. ما سعی می‌کنیم کمک کنیم برای استاندارد‌سازی هر چه بیشتر و تشویق کنیم که مردم بسیاری از مسائل خودشان را از طریق این پورتال‌ها حل کنند.

این آیین‌نامه جدید کی ابلاغ می‌شود؟

این آیین‌نامه توسط مجموعه‌های دانشگاهی با مجموعه ما در حال آماده‌سازی است و بزودی اعلام خواهد شد و فکر می‌کنم که یکی از اینها هم در حال نهایی‌شدن است.

آمار اعلام‌شده توسط سازمان فناوری اطلاعات از کاربران اینترنتی با آماری که مرکز آمار ارائه داده یک تناقض جدی دارد (یعنی در حدود ۳۰ درصد) دلیل آن چیست؟

توجه داشته باشید نحوه محاسبه ضریب نفوذ اینترنت در دنیا متفاوت است، تعاریف مختلفی از کاربر اینترنت می‌شود به عنوان مثال ممکن است در بعضی از جاهای دنیا هر فردی که ۶ ساعت در سال به اینترنت متصل شود به عنوان یک کاربر اینترنت محسوب شود و فردی که بسیاری از کارهای خودش را از طریق اینترنت انجام می‌دهد نیز همین‌طور.

اما فناوری در حال تغییر است به عنوان مثال امروز شما از طریق گوشی تلفن همراه به راحتی می‌توانید به اینترنت متصل شوید و به عنوان یک کاربر اینترنت محسوب می‌شوید. ما یک تعریفی که از کاربر اینترنت در گذشته داشتیم این بود که حتما باید یک کامپیوتر شخصی داشته باشد و وارد اینترنت بشود، این آماری هم که مرکز آمار ایران اعلام کرده مربوط می‌شود به سال ۸۹ آن هم با یک تعریف خاص.

خوشبختانه با همکاری یکی از دانشگاه‌های بسیار معتبر کشور یک فرمول برای کاربران اینترنتی مشخص شده و آماری که اعلام می‌کنیم براساس این فرمول خواهد بود.

پس شما تفاوت پایه‌های آماری را دلیل این اختلاف می‌دانید؟

بله، دقیقا. با ابزارهایی که وجود دارد امکان اتصال به اینترنت برای اکثر مردم ایجاد شده است، حال این‌که چقدر استفاده می‌کنیم امروز بسته به نوع زندگی مردم دارد برای مثال وقتی پرداخت‌های ما به بانک‌ها از طریق اینترنت است، آیا ما باید این را کاربری اینترنت محاسبه کنیم یا نه؟ این باعث آن اختلاف عددی است.

جامعه آماری در این موضوع تاثیری ندارد؟

در آمارگیری دوستان مرکز آمار مواردی که برای ما مطرح است سوال نشده بود نوع نتیجه‌گیری آماری آنها براساس سوالات دیگر بوده است.

یعنی استنتاجی‌بودن آمارها باعث این تناقض عددی است؟ مثل این‌که داشتن یک رایانه را شرط کاربر اینترنت بدانند.

بله، دقیقا این آمار با شاخصه‌های آنها به طور دقیق قابل دستیابی نیست.

به نظر شما یک فارغ‌التحصیل یا فعال حوزه فناوری اطلاعات که توانایی کار عملی را دارد چه مشوقی برای کارکردن در کشور و در این حوزه دارد؟

بیشترین مشوق برای هر کسی یک بازار کار مناسب است، یعنی اگر شما بازار کار مناسب داشته باشید و یک فضای فعالیت و چشم‌انداز و دورنمای مناسب در کار داشته باشید ترجیح این است که در کشور خودتان کار کنید. بنابراین همه هدف ما این است که بتوانیم یک رونق جدی را در حوزه فناوری اطلاعات ایجاد کنیم تا فارغ‌التحصیلان این رشته بتوانند در کشور به کارشان ادامه دهند و به لحاظ منابع علمی دانشگاه‌های ما هم به آن سمت می‌روند که منابع علمی قابل قبول و قابل توجهی را جمع‌آوری کنند و آموزش‌هایی را در سطح تحصیلات تکمیلی در کشور ارائه بدهند که فارغ‌التحصیل در هر مقطعی بتواند از آخرین دستاوردهای علمی دنیا هم به لحاظ اشتغال و کاریابی و هم به لحاظ جذابیت ادامه تحصیل بهره ببرد.

دلیل رتبه پایین ایران در برخی شاخص‌های فناوری اطلاعات در جهان را چه می‌دانید؟

۳ شاخص عمده این رتبه‌بندی را مشخص می‌کند. یکی دسترسی است یعنی زیرساخت‌های دسترسی ارتباطی که خوشبختانه ما از این نظر وضعیت نسبتا مناسبی داریم، یک بخش آن تولید محتوا و خدمات است که روی این زیرساخت‌ها باید قرار بگیرد و بخش سوم که خیلی مهم است استفاده مردم از این زیرساخت‌هاست. یعنی این سه عامل باهم جمع می‌شود و این رتبه‌بندی را شکل می‌دهد.

در نهایت این‌که ما پروژه‌های خوبی که در کشور انجام دادیم را به مجامع بین‌المللی که تعیین رتبه می‌کنند منتقل نکردیم، به عنوان مثال کاری که در بخش کارت سوخت انجام شده در مقیاس‌های جهانی بی‌سابقه بوده و می‌تواند نقش جدی و مثبت و موثر در شاخص فناوری اطلاعات بگذارد.

پروژه بزرگ دیگر هدفمندی یارانه‌ها بود که تمام کشور از آن بهره‌مند شدند و حتی سیستم مالیاتی و انواع کارهای دیگر که در آینده قطعا اطلاعات‌شان مشخص خواهد شد وقتی به مجامع بین‌المللی منتقل شود تغییر جدی در رتبه‌بندی خواهیم داشت.

با وضعیت فعلی می‌توانیم به آینده این صنعت امیدوار باشیم؟

یک موضوع را نباید فراموش کنیم و آن این‌که امروز حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات با سرعت قابل توجهی در حال تغییر است و همه به نوعی از آن استفاده می‌کنند که این خود یک مسابقه جدی است و به این شکل نیست که آنها ساکت باشند و ما به آنها برسیم، در این مسابقه همه حرکت می‌کنند، بنابراین خیلی از کشورهای دنیا یکی از راهبردهای اصلی خودشان را برای توسعه فناوری اطلاعات قرار داده‌اند و توجه ویژه‌ای به این موضوع دارند و ما هم نیاز داریم بسیار جدی‌تر از وضعیت فعلی به این صنعت بپردازیم.

منبع: جام جم

این شکایت مربوط به فناوری های مربوط به مدیریت خدمات وب و شبکه های اجتماعی است. طی شش ماه اخیر شکایت متقابل شرکت های فناوری آمریکایی از یکدیگر به دلایل مشابه و برای مقابله با شکایت اولیه یک شرکت به روالی دائمی مبدل شده است. در نمونه ای مشابه اپل و سامسونگ دهها شکایت از یکدیگر را به دلیل نقض کپی رایت در نقاط مختلف جهان مطرح کرده اند.

فیس بوک همچنین با صدور اطلاعیه ای در این زمینه اعلام کرده به هیچ وجه از پیگیری شکایات خود بر ضد یاهو صرف نظر نخواهد کرد و مصالحه ای در کار نخواهد بود. فیس بوک همچنین از یاهو خواسته از استفاده از فناوری های مورد ادعایش در سایت فلیکر و همین طور سرویس های بازی، سایت های ورزشی و … دست بردارد و ۴ میلیارد دلار غرامت هم بپردازد.

در ماه مارس ۲۰۱۲ اداره ثبت اختراعات و علائم تجاری آمریکا (USPTO) مستندات مربوط به یکی از اختراعات نوکیا را منتشر نموده که در ارتباط با نوعی تعامل لمسی میان انسان و وسایل الکترونیکی است. البته نوکیا درخواست ثبت این اختراع را در سپتامبر ۲۰۱۱ به USPTO ارسال داشته و باید منتظر تصمیم گیری USPTO در مورد صدور یا عدم صدور حق اختراع برای آن باشد.

بر اساس این اختراع نوکیا ماده ای فرومغناطیسی که قادر به تشخیص میدان مغناطیسی یا تشخیص تغییرات آن است و می تواند این تشخیص را در قالب نوعی تحریک به پوست منتقل نماید بر روی پوست انسان قرار می گیرد. قرار گیری این ماده بر روی پوست می تواند به صورت خال کوبی (Tattoo) قابل رؤیت یا غیر قابل رؤیت (توسط نوعی جوهر فرومغناطیسی)، یک برچسب قابل رؤیت یا غیر قابل رؤیت و یا مواردی مشابه صورت گیرد.

به عنوان مثال چنین ماده ای می تواند بر روی پوست نقاط مختلف بدن قرار بگیرد و با وسیله الکترونیکی قابل حمل شما (نظیر گوشی موبایل، تبلت یا …) یا منابع دیگر که امکان تولید میدان مغناطیسی را دارند ارتباط برقرار کرده و این ارتباط را از طریق لرزش به پوست منتقل نماید.

یکی از سخنگویان نوکیا در پاسخ به این پرسش که این اختراع نوکیا چه زمانی وارد بازار خواهد شد چنین پاسخ داده است: «ما هر سال پرونده بیش از ۱,۰۰۰ اختراع و نوآوری را برای ثبت تشکیل می دهیم اما در مورد زمان و نحوه به کارگیری آنها در محصولات نوکیا اظهار نظری نمی کنیم.»

شاید این اختراع نوکیا را بتوان گامی به سوی “انسان افزوده” (Augmented Human) یا به عبارتی انسانی که بدنش به فناوری مجهز شده است دانست — انسانی که بسیاری از افراد بدنبال رسیدن به آن بوده و بسیاری نیز از آن بیزارند.

پروفسور آلبرت محرابیان عنوان کرده است که تنها ۷٪ پیام از طریق کلمه ها منتقل می شوند. ۹۳٪ درصد باقی بین لحن صدا (۳۸٪) و زبان بدن (۵۵٪) تقسیم می شود. این موضوع طبق قانون ۷ ۳۸ ۵۵ محرابیان شناخته می شود. حالا شما ممکن است با این آمار میانه ی خوبی نداشته باشید، کما این که ممکن است در تمامی شرایط صدق نکند.

اما با این حال، هم چنان صحیح است که لحن صدا و زبان بدن می توانند به احساس های اصلی ما خیانت کنند. و در یک مصاحبه شغلی، بسیار مهم است که کنترل زبان بدن را تا جای ممکن است داشته باشیم. زیرا در حالی که همه ی آن چیزی که شما می گویید درست و راست است، اما زبان بدن شما می تواند داستان کاملن متفاوتی را به مصاحبه کننده بیان کند.

در اینجا ۱۰ اشتباه زبان بدن را که لازم است از آن ها اجتناب شود با شما باز می گوییم. قبل از مصاحبه بعدی کاری این موارد را به ذهن بسپارید تا وقتی بر صندلی داغ می نشینید بر آن ها مسلط باشید:

۱ در برخورد اول شخصیت ضعیفی از خود نشان ندهید

گفته می شود که کارفرمایان می توانند در عرض ۳۰ ثانیه تشخیص بدهند که آیا شما فرد مناسب برای شان هستید یا خیر؟ پس این تمامن زبان بدن است که صحبت می کند. به خود اطمینان داشته باشید، اما مغرور نباشید. با لبخند قدم بزنید و با لباس های تان بازی نکنید. موقع دست دادن، دست طرف تان را محکم بفشارید.

محکم، البته به معنای دست دادن در محیط کار، نه آنچنان که با رفقای نزدیک خود کَل می کنید. به همین ترتیب دست دادن شل و ول حس بسیار بدی را در مخاطب شما ایجاد می کند. اگر کف دست های تان عرق می کند، قبل از ورود به اتاق آن را خشک کنید.

۲ دست زدن به صورت خود را بس کنید

اگر فیلم «مسری» ساخته ی استیون سودربرگ را دیده باشید، کیت وینسلت نقش دکتری را بازی می کند و می گوید: یک فرد معمولی روزی دو تا سه هزار بار صورت خود را لمس می کند. احتمالن شما از وقتی خواندن این مقاله را شروع کرده اید تا حالا چند بار صورت خود را لمس کرده اید. این مورد لازم است در طول مصاحبه کنار گذاشته شود، زیرا دست زدن به بینی، لب ها یا پیشانی می تواند به عصبی بودن یا دروغ گفتن شما تعبیر شود.

۳ پاهای تان را تکان ندهید

به اطراف خود نگاه کنید و ببینید چند بار می توانید این حرکت را در اطرافیان تان ببینید. این اتفاق در حالت های مختلفی می افتد. برخی وقتی پشت میز نشسته اند، زانو ی شان را می لرزانند. بعضی یک پا را روی پای دیگر می گذارند و کف پا را تکان تکان می دهند. برخی هر دو پا را با هم تکان می دهند. این اتفاق می تواند به خاطر یک انرژی عصبی باشد، یا به خاطر سندروم پای بی قرار یا که تنها یک عادت بد باشد.

اما با این حال اگر این کار را تنها کمی انجام می دهید یا زیاد، این عمل را هنگام مصاحبه استخدامی انجام ندهید. پیامی که دارید می فرستید به بلندی و صراحت می گوید که؛ من عصبی و بی قرار هستم و می خواهم هر چه زودتر از اینجا بزنم بیرون. کارفرمای احتمالی شما هیچ تمایلی ندارد که ببیند شما هر چه زودتر می خواهید از دستش خلاص شوید.

۴ یک کلیشه ی تکراری اما درست: بازوهای تان را روی سینه قفل نکنید

این مورد را قبلن شنیده اید، ولی لازم است دوباره گفته شود و این بازگفتن دلیل خوبی دارد. وقتی شما دست های تان را روی سینه در هم قفل می کنید یعنی؛ شما بسته هستید، ذهن بسته ای دارید، رفتار تدافعی دارید یا در ساده ترین حالت حوصله تان سر رفته است. این مهم نیست که آیا شما در این حالت احساس بهتری دارید یا نه؛ شما الان در میانه ی یک مصاحبه هستید، و این فکر خوبی نیست که منفی ترین مورد شناخته شده ی زبان بدن را مقابل کارفرمای احتمالی آینده انجام دهید.

۵ نه خیلی سیخ و صاف بنشینید نه خیلی شل و ول

تا حالا شده مقابل کسی بنشینید که خیلی صاف روبه روی شما نشسته است و شما نتوانسته باشید آسوده باشید؟ حس غریبی است. آن ها هیچ کار غلطی انجام نمی دهند؛ در واقع، آن ها دارند چهره ی خوبی بروز می دهند. اما گاهی اوقات ممکن است خیلی سفت و سخت به نظر برسند. اگر می خواهید که کارفرمای شما، حس راحت نبودن با شما نداشته باشد، بهتر است از این کار پرهیز کنید. پس، راحت باشید. صاف بنشینید، اما نه آن قدر صاف که انگار عصا قورت داده اید. در عین حال، شل و ول نشستن، تصویری شلخته، تنبل و توهین آمیز برای شما محسوب می شود.

۶ دست و بال خود را خالی بگذاری

ممکن است شما موقع ورود دست های پُری داشته باشید، پر از کاغذها و مدارک. به خصوص هنگامی که از این مصاحبه به آن مصاحبه می روید. اگر می توانید، همه این وسایلی را که لازم دارید، درون کیف یا چیزی از این قبیل بگذارید. وقتی شما را برای مصاحبه خواندند، کیف خود را به آرامی برداشته و به آرامی در کنار صندلی ای که می نشینید، بگذارید. وقتی نشسته اید خودکار را در دست تان نچرخانید، با موبایل بازی نکنید، رزومه را ورق نزنید، خلاصه این که با خرت و پرت هایی که اطراف تان هستند سرگرم نشوید. وگرنه گیج و ناآماده به نظر می رسید. به خصوص وقتی چیزها از دست تان به زمین بیافتند.

۷ تماس چشمی خوب است؛ خیره شدن خیر

ممکن است مشکل باشد که همه موارد بالا را به خاطر بسپارید. برخی افراد این موارد را یادداشت می کنند. اگر خواستید یادداشت بردارید، یکی از نکات مهم این است: «تماس چشمی را حفظ کنید». این بدان معنا نیست که چنان به مصاحبه کننده خیره شوید که او احساس شرم کند. مانند همه ی امور دیگر زندگی، در این یکی هم میانه روی کنید. نه بگذارید که چشمان تان دور و بر اتاق دنبال چیزهای مختلف بگردد و نه با نگاهی لیزرمانند سعی کنید که تا اعماق وجود طرف مقابل را واشکافی کنید.

جِنین درایور، یک متخصص زبان بدن پیشنهاد می کند که اندازه ۶۰٪ تماس چشمی ایده آل است. به قسمت بالایی مثلث صورت نگاه کنید (مثلثی که سه راس آن انتهای دو ابرو و نوک بینی است). اگر بیش از یک نفر در اتاق حضور دارد، تماس چشمی را با همه افراد حفظ کنید. هیچ وقت به دهان یا پیشانی افراد خیره نشوید. البته کلن خیره نشود! ضمن این پلک زدن هم یادتان نرود، بی زحمت.

۸ مراقب دست های تان باشید

اگر قانون شماره چهار و قانون شماره دو را دنبال کرده باشید، ممکن متعجب شوید که خب… با دست های تان چه کنید. این مورد به خصوص درباره ی کسانی صدق می کند که موقع حرف زدن از دست های شان برای ابراز خود یا رسیدن به یک نکته زیاد استفاده می کنند. خب، این خوب است. و اگر شما را یاری می کند که به منظورتان برسید، خب چه بهتر. هم چنین اگر حرکت های دست قسمتی از خود واقعی شماست، این خیلی خوب است. اما مواظب باشید خرابش نکنید.

مارک بُدِن، مولف کتاب «زبان بدنِ بَرنده»، پیشنهاد می کند که دست های تان را در فاصله بین ناف تا استخوان های ترقوه حرکت دهید. حرکت هایی که در این فاصله صورت می پذیرد هم دست شما را از جلوی صورت تان دور نگه می دارد و هم همان طور که پیش تر ذکر شد، نشان می دهد که شما آرام، متمرکز و مسلط هستید. پس روی هم رفته، از دست های تان استفاده کنید، اما زیاده روی نکنید.

۹ از تایید کردن مکرر با تکان دادن سر پرهیز کنید

آدم ها اغلب اعتقاد دارند که تایید با سر در موافقت با هر چه که مصاحبه کننده می گوید، باعث خواهد شد که در موقعیت خوبی قرار بگیرند. اما به واقع این چنین نیست. هر چند که خوب است که شما وقتی قلبن و عمیقن با چیزی موافق هستید، سرتان را به نشانه تایید تکان دهید. اما مواظب باشید مانند عروسک های «سگ سرتکان دهنده» که روی داشبورد اتومبیل می گذارند، نباشید. تایید با سر در موافقت با هر آنچه که می شنوید، بدون توجه به اصل پیام، شما را چاپلوس و بی جربزه نشان خواهد داد.

اوضاع حتی گاهی بدتر می شود، مثل زمانی که شما بدون توجه به صحبت های مخاطب سر تکان می دهید و تایید می کنید و آن گاه اگر از شما در رابطه با موضوعی که تایید کرده اید، پرسش شود، در این لحظه ممکن است یک احمق تمام عیار به نظر برسید.«آخه برای چی با چیزی که هیچ ایده ای راجع بهش نداری، موافقت می کنی؟» پس تایید با تکان سر را در کنترل خود داشته باشید. سر دیگر طیف آن است که این کار در حداقل امکان انجام پذیرد. خب هیچ کس تمایل ندارد مقابل فردی بنشیند که هیچ موافقتی از او نمی گیرد. این نیز می تواند نشانه ای از تلاش برای تسلط بر دیگران باشد.

۱۰ نه فاصله حفظ کنید نه توی صورت طرف باشید

در بیشتر مصاحبه ها، معمولن شما در یک سمت میز نشسته اید و مصاحبه کننده در طرف دیگر. این روش مرسوم است. اما با زبان بدن شما می توانید تعادل این وضعیت را به سمت نتیجه مطلوب یا نامطلوب سوق دهید. برای شروع، اگر هنگام نشستن شما عمدن صندلی را عقب بدهید و احیانن پاهای تان را روی هم بیاندازید، شما دارید بین خودتان و کارفرمای احتمالی آینده تان فاصله می اندازید.

این نمایشی از بی اعتمادی و عصبیت است. به همین ترتیب، اگر صندلی تان را بسیار به میز نزدیک کنید و روی میز خم شوید، شما دارید طرف تان را مرعوب می کنید یا این طور به نظر می آیید که چیزی برای مخفی کردن دارید. پس، در یک فاصله راحت با میز بمانید. به صورتی که با نشان دادن قسمت عمده ای از بالاتنه خود، این پیام را برسانید که چیزی برای مخفی کردن ندارید. اگر میزی میان شما نبود، همان قواعد را دنبال کنید. نه اینقدر نزدیک شوید که نفس تان به صورت آنها بخورد، نه اینقدر دور که نشان دهنده تلاش شما برای پرهیز از ایشان باشد.

صد البته به خاطر بسپارید که قرار نیست این قدر روی این موارد تمرکز داشته باشید که دلیل اصلی حضورتان در مصاحبه را فراموش کنید. این موارد را پیش ازمصاحبه تمرین کنید و باز البته نه آن چنان که مثل یک ربات زبان بدن را ابراز کنید. آسوده باشید، طبیعی باشید و مهم تر از همه، خودتان باشید.

● اندازه

اکسپریا اس : ۱۲۸ در ۶۴ در ۱۰.۶ میلیمتر / ۱۴۴ گرم

آیفون ۴ اس : ۱۱۵.۲ در ۵۸.۶ در ۹.۳ میلیمتر / ۱۴۰ گرم

اکسپریا اس بطور محسوسی بلندتر و عریض تر از آیفون ۴ اس می باشد که دلیل آن صفحه نمایش بزرگ تر آن می باشد. آیفون ۴ اس دارای ضخامت کمتری می باشد و شاید دلیل آن باطری بزرگ تر اکسپریا باشد اما اختلاف وزن دو اسمارت فون در حدی نیست که یکی را متمایز از دیگری کند.

● پردازنده و رم

اکسپریا اس : دو هسته ای ۱.۵ گیگاهرتز / ۱ گیگابایت رم

آیفون ۴ اس : دو هسته ای ۱ گیگا هرتز / ۵۱۲ مگابایت رم

بر روی کاغذ و از نظر اعداد و ارقام اکسپریا اس پیروز این بخش از مقایسه می باشد چرا که دارای پردازنده ۵۰ سریع تر و دو برابر رم میباشد. چون این دو گوشی از دو سیستم مختلف استفاده می کنند احتمال دارد که در عمل و آزمایشات عملی نتیجه ای غیر ازاین حاصل شود. چون هر سیستم عامل ممکن است نیرو و قدرت متفاوتی را در مقایسه با دیگری برای انجام یک عملیات مشخص نیاز داشته باشد.

● صفحه نمایش

اکسپریا اس : ۴.۳ اینچ / رزولوشن ۷۲۰ در ۱۲۸۰ پیکسل

آیفون ۴ اس : ۳.۵ اینچ / رزولوشن ۶۴۰ در ۹۶۰ پیکسل

ظاهرا صفحه نمایش Retina برای آیفون تبدیل به یک استاندارد شده است. در طرف مقابل از صفحه نمایش ۷۲۰p خبری نیست و صفحه نمایشی جدید با تراکم ۳۴۱ppi ( تعداد پیکسل در هر اینچ ) که حتی بیشتر از آیفون ۴ اس می باشد استفاده شده است و پیش بینی می شود در آیفون ۵ این بخش بهبود پیدا کند. صفحه نمایش ۴.۳ اینچی اکسپریا اس تبدیل به سایزی نرمال برای اسمارت فون ها شده است, هرچند افرادی ممکن است آن را برای نگه داشتن با یک دست بزرگ بدانند.

● دوربین

اکسپریا اس : ۱۲.۱ مگاپیکسل / فیلم برداری با کیفیت ۱۰۸۰ پیکسل

آیفون ۴ اس : ۸ مگاپیکسل / فیلم برداری با کیفیت ۱۰۸۰ پیکسل

بدون شک آیفون ۴ اس یکی از بهترین دوربین ها را در بین اسمارت فون های موجود در بازار دارا می باشد. سونی اریکسون یا بهتر بگوییم سونی سابقه بسیار درخشانی در دوربین تلفن های همراهش دارد. به همین دلیل انتظار میرود سونی اکسپریا اس نیز بعد از اینکه وارد بازار شد عملا این روند را ادامه دهند, هرچند دوربینی ۱۲.۱ مگاپیکسلی که سونی در این اسمارت فون استفاده کرده است تحسین برانگیز میباشد. اما برای اینکه علمی و نه احساسی اعلام کنید کدام دوربین عملکرد بهتری دارد باید تا زمانی که اکسپریا اس وارد بازار شود صبر کرد و بعد در مورد آن نظر داد.

● باطری

اکسپریا اس : ۱۷۵۰ میلی آمپر

آیفون ۴ اس : ۱۴۳۲ میلی آمپر

اکسپریا اس دارای باطری بزرگ تری نسبت به آیفون ۴ اس می باشد. صفحه نمایش بزرگ تر و پردازنده سریع تری که این اسمارت فون دارد، این برتری را برای اکسپریا اس خنثی کند. نقش سیستم عامل ها را در میزان استفاده از باطری نیز باید در نظر گرفت. بطور کلی به نظر نمیرسد در این قسمت یکی بر دیگری برتری ویژه ای داشته باشد.

● سیستم عامل

اکسپریا اس : اندروید ۲.۳ ( دریافت آپدیت به اندروید ۴ در آینده )

آیفون ۴ اس : iOS۵

اکسپریا اس با اندروید Gingerbread عرضه خواهد شد و آپدیت به اندروید ۴ را در سه ماهه دوم سال ۲۰۱۲ دریافت خواهد کرد. سونی معمولا در استفاده از اندروید برای محصولاتش تغییری آنچنانی به وجود نمی آورد اما تعدادی قابلیت اضافی برای سونی اکسپریا اس در نظر گرفته شده است. با توجه به اینکه هر دو سیستم عامل ها از پشتیبانی نرم افزاری قدرتمندی برخوردار می باشند، انتخاب اینکه کدام سیستم عامل بهتر است به سلیقه فرد بستگی دارد. ضمن اینکه هر ۲ قابلیت های انحصاری و فوق العاده ای مانند برنامه های گوگل مپ برای اندروید و یا SIRI برای آیفون ۴ اس دارند.

● نتیجه گیری

سونی اکسپریا اس بدون شک یکی از اسمارت فون های قدرتمند و محبوب سال ۲۰۱۲ خواهد بود و دارای مشخصات و قابلیت هایی می باشد که نه تنها می تواند با آیفون ۴ اس مقایسه شود بلکه در خیلی از بخش ها آیفون ۴ اس را سوپرایز می کند. اما فراموش نکنید همیشه برتری و پیروزی بر روی کاغذ و از نظر اعداد و ارقام بدان معنا نیست که در عمل نیز اینگونه باشد.

انتظار خیلی زود به پایان رسید اما تصاویر چیزی نبود که کارشناسان انتظارش را می کشیدند. یک مشکل فنی در سیستم هدایت و کنترل ماهواره باعث شده بود تا وضعیت ماهواره رصد در مدار زمین حدود ۵ درجه انحراف داشته باشد و این یعنی دوربینهایی که قرار بوده از زمین تصویربرداری کنند حالا داشتند از سیاهی فضا عکس می گرفتند. اما این موضوع کارشناسان فضایی ایران را دلسرد نکرد و آنها با تجارب ارزشمندی که از این شکست گرفته بودند به سراغ دومین رویداد فضایی ایران رفتند تا ماهواره سوم کشور را در سال ۹۱ به فضا بفرستند. نوید علم و صنعت مانند رصد یک ماهواره سنجش از دوری بود که دوربین نصب شده بر بدنه جانبی آن می بایست کار نیمه تمام ماهواره رصد را تمام کند و اولین نگاره ایرانی از فضای ماورا جو را به سیاره مادری مخابره کند. پیروزی ارزشمندی که به دست آمد هرچند برخی دلایل مانع انتشار عمومی آنها شد.

در این میان اما خبری که برنامه فضایی ایران در سال ۹۰ را می توانست خیلی مهیج کند اما بنا بر دلایلی هیچگاه منتشر نشد، خبر ارسال نخستین میمون از ایران به فضا بود که کارشناسان پژوهشگاه هوافضای سابق که بتازگی به پژوهشگاه جمهوری اسلامی ایران تغییر نام داده، کارهای آن را بر عهده داشتند.

قرار بود این میمون در اواسط سال به فضا پرتاب شود و بدان وسیله کپسول زیستی ساخت پژوهشگاه هوافضا آزمایش شود. قراری که اعلام شد بر هم خورده اما شایعاتی هم درباره آن منتشر گردید که گویا پرتاب شده اما در بازیابی دچار مشکل گردیده است. معاون پژوهشی وزارت علوم در مصاحبه کوتاهی با خبرنگار ایسنا این شایعه را تایید کرده بود اما خبر رسمی آن هیچگاه توسط سازمان فضایی ایران منتشر نشد. ناکامی و شکست بخشی جدایی ناپذیر از پیروزی های غرورآفرین برنامه فضایی همه کشورهای دنیا است. تلاش برخی از مقامات برای تطهیر برنامه فضایی ایران از هر گونه شکستی، تنها بهانه به دست دل ناپاکان می دهد. یک پروژه فضایی مثل ارسال ماهواره به فضا یا موجود زنده به مدار زمین وابسته به پارامترهای متعددی است که مطالعه و بررسی همه آنها در شرایط آزمایشگاهی یا نرم افزارهای شبیه سازی عملا غیرممکن است و همه دنیا بخشی از آزمایش های یک طرح فضایی را منوط به پرواز در شرایط واقعی میکنند. بخشی که اتفاقا بیشترین احتمال برای عدم موفقیت در آن وجود دارد. بنابراین نفس شجاعت برای پا گذاشتن در ورطه رعب آور برنامه های فضایی آنقدر غرورآفرین است که نیازی به لاپوشانی شکست نیست.

اما کارنامه برنامه های فضایی ایران فقط به ارسال ۲ ماهواره به فضا ختم نمی شود. پژوهشگاه ها و مراکز صنعتی متعددی در سراسر ایران سخت مشغول کار روی یک عزم ملی و یک طرح بزرگ هستند تا بلکه ایران بتواند سال آینده ماهواره بزرگ خود را که گفته شده حدود ۱۰۰ کیلوگرم وزن خواهد داشت را با یک موشک فضایی جدید به مدار ۴۰۰ کیلومتری زمین ارسال کند. این طرح اگر به بار بنشیند قدمی بزرگ در عزم ایران برای رسیدن به حداکثر توانایی فضایی یعنی ارسال ماهواره های بیش از یک تن به مدار زمین خواهد بود.

موفقیت مهندسان ایرانی در ارتقای توان موشک فضایی سفیر به گونه ای که توانسته محموله ای حدودا ۲ برابر سنگین تر را به مدار زمین ارسال کند، نشان از تبحر و تسلط کافی گروه موتورسازی بر کارشان دارد. این موضوع نوید می دهد که اگر موشک فضایی سیمرغ که قرار است محموله ۱۰۰ کیلوگرمی را به مدار ۴۰۰ کیلومتری ببرد، از آزمایش پروازی خود سربلند بیرون آید خیلی زود می توان شاهد ظهور نسخه های ارتقا یافته ای از آن باشیم که در آن صورت ایران می تواند خود را چند قدم به ۳ نقطه مداری خود در فضا نزدیکتر ببیند. نقاطی که اگر بزودی فکری برای پر کردن آنها توسط ماهواره های مخابراتی فعال متعلق به کشورمان نشود، باید شاهد تاراجشان توسط کشورهای همسایه خود باشیم. به نظر می رسد با توجه به موفقیت های پی در پی کشور اسلامی ایران در بالا رفتن از نردبان فضایی، بزودی می توانیم شاهد حضور قدرتمند ایران در بازار پر رونق پرتاب های فضایی باشیم.

امر مهمی که رئیس سازمان فضایی ایران در مصاحبه اختصاصی با «جام جم» به آن اشاره کرد و آمادگی کشور را در ارسال ماهواره های دانشجویی کوچک به مدار کم ارتفاع اعلام نمود. امروزه عرصه فضا دیگر مکانی برای یکه تازی و به رخ کشیدن قدرت نیست. هزینه های فعالیت های فضایی آنقدر زیاد و سرسام آور است که حتی شایعاتی وجود دارد که پوست موزی زیر پای اتحاد جماهیر شوروی سابق قبل از فروپاشی آن بوده است. از این رو توجه به تجاری سازی فعالیت های فضایی امروزه به یک رکن اصلی تبدیل شده است و هر کشوری تلاش دارد تا جایگاه اقتصادی خود را در این بازار چند صد میلیارد دلاری آینده از امروز تعیین و تبیین کند. صنایع کوچک ایرانی که امروز مشغول طراحی و تولید حسگرها، موتورهای فضایی، تجهیزات و حتی نرم افزارهای شبیه سازی در عرصه فضایی هستند باید هر چه زودتر با چتر حمایتی سازمان فضایی ایران در نمایشگاه های بین المللی حضور به هم رسانند و به فکر آینده تجاری خود در آن سوی مرزهای کشور باشند. امری که با توجه به دانش فنی رسوب کرده در شرکت های دانش بنیان ایرانی دور از ذهن نیست.

تداوم پرتاب های فضایی ایران درسال ۹۰ و تغییر نگرش مجموعه مدیریتی سازمان فضایی ایران به تجاری سازی فعالیت های این مجموعه نوید آینده ای درخشان و خبرهایی داغ در سال پیش رو دارد. امید می رود مهندسان و دانشمندان جوان ایران زمین در سال آینده، تلاش خود را برای ارسال پیام صلح و دوستی مردم سرزمین مادری به آنسوی مرزهای جو زمین بیشتر کنند و دل هم میهنانشان را با خبرهایی خوش به وجد آورند.

تاریخچه جستجو یا Web History مدتهاست که وجود دارد و هر زمان که وارد یکی از حساب های کاربری خود مثل حساب گوگل پلاس، جی میل، و … می شوید، کلیه جستجوهای اینترنتی شما، ثبت و در بین سرویس های آنلاین گوگل شما به اشتراک گذاشته می شود. به این ترتیب گوگل می تواند طبق علایق شما موضوعات جذابتری را در اختیارتان بگذارد.

تا پیش از این، چنین اطلاعاتی تنها برای هر یک از برنامه های تحت وب گوگل به صورت مجزا استفاده می شد، یعنی اگر کلیپی را در یوتیوب دیده بودید؛ یا سایت یا اطلاعاتی را از طریق موتور جستجوی گوگل یافته و بازدید کرده بودید، اطلاعات مربوطه به تنهایی در همان سرویس بکار گرفته می شد، اما قرار است از این پنجشنبه تمام این اطلاعات بین کلیه برنامه های گوگلی شما به اشتراک گذارده شود. البته جای نگرانی وجود ندارد، چرا که این اطلاعات فعلاً فقط برای شخص شما قابل مشاهده بوده و به طور عمومی با سایر کاربران یکپارچه نمی شود.

اگر قبلاً تنظیمات Web History را تنظیم نکرده اید، اکنون وقت مناسبی برای این کار است. برای این منظور به یکی از حساب های کاربری تان در گوگل وارد شده و به نشانی https://www.google.com/history سری بزنید. اگر این امکان فعال باشد می توانید فهرستی از جستجوهای اخیر و سایت های مشاهده شده را ملاحظه فرمایید.

برای پاک کردن این جزئیات کافی است بر روی دکمه خاکستری رنگ Remove All Web History که در بالای صفحه قرار دارد کلیک کنید و در پنجره بعدی دکمه OK را بفشارید. خلاص!

هم اکنون کلیه اطلاعات فردی شما از تاریخچه جستجوی گوگل حذف شده است. اگر زمانی احساس کردید که لازم است چنین قابلیتی را در حساب کاربری خود داشته باشید، کافی است به این صفحه بازگشته و دکمه Resume را بفشارید.